نوح ( 1310 ) نصرت اللّه نوحيان ، فرزند غلامحسين ، در سال 1310 هجرى شمسى در شهر سمنان پا به عرصهء حيات گذاشت و تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به انجام رسانيد . پس از آن چندى در كارخانهء درودگرى به كار پرداخت و با رنج و سختى خو گرفت و خود در اين‌باره گويد : « من مثل اكثر جوانان از اوان شباب نيمكتهاى مدرسه را با ماشينهاى روان‌كاه كارخانه عوض كردم و خلاصه در دامن پررنگ و نيرنگ اجتماع پرورش يافتم ، ولى هيچ‌وقت طبقهء خود را فراموش نكردم . » و اين شعر را وصف الحال خود گفته است : غير از شرنگ رنج ز ميناى زندگى * هرگز به روزگار مرا ساغرى نبود نوح از سال 1329 رهسپار تهران شد و همكارى خود را با مطبوعات شروع كرد و در سال 1330 وارد فعاليتهاى اجتماعى و سياسى گرديد و آثارش را با نامهاى نوح ، سپند ، ميغ ، و نوحى ، و اشعار فكاهى و طنزگونه خود را با نامهاى نوح بن سپند ، و ميخ الشعراء منتشر ساخت و در سال 1333 منظومه " گرگ مجروح " را به چاپ رسانيد . نوح سالها به عنوان عضو هيئت تحريريهء روزنامهء كيهان و دبير اخبار شهرستانهاى خبرگزارى راديو و تلويزيون ملى ايران انجام‌وظيفه مىكرد . نوحيان كه در شعر نوح تخلص مىكند ، از شاعران نامور و خوش‌قريحه و توانايى است كه در سرودن انواع شعر كلاسيك و نو مهارت دارد ، بخصوص در ساختن اشعار محلى به گويش سمنانى متبحر و استاد است و پروفسور مورگنستر ، مستشرق نروژى ، كه دربارهء ريشه‌هاى اين زبان به تحقيق پرداخته و كتابى نيز در اين زمينه منتشر ساخته ، از اشعار محلى نوح نمونه‌هاى زيادى در كتابش نقل كرده است . محمد احمد پناهى ، محقق فرزانه كه كتابى به نام فرهنگ سمنانى دربارهء شاعران به